Arrivé!

De horeca gaat in je bloed zitten. Dat zal iedereen die er op de een of andere manier aan heeft mogen proeven vast beamen. Mijn ‘horecacarrière’ begon op mijn zestiende, bij een kroeg op het Vrijthof in Maastricht, die inmiddels een andere naam heeft gekregen. Het was een imposante zaak, met in het midden een element dat leek op de wal van een schip. Een wereld ging voor me open. Want hoe snij je een Limburgse vlaai aan en waarom vragen ‘die Hollanders’ alleen een glaasje heet water, waar ze vervolgens niet voor willen betalen? De saamhorigheid op het Vrijthof was destijds erg groot. Je kende iedereen en na je dienst ging je bij elkaar een drankje of hapje doen. Er werden heerlijke verhalen opgedist om de dag af te sluiten. Want de volgende dag begon het gewoon weer van voren af aan. Dat waren nog eens tijden!

Het ene horeca avontuur wisselde het andere af de volgende jaren: van Vrijthof naar het Onze Lieve Vrouweplein, van café naar hotel, van de binnenstad naar Wyck en van bediening naar kooklessen, om uiteindelijk – mede door de kinderen – een aantal jaren de horeca vaarwel te zeggen. Vaak dacht ik: NOOIT MEER!

Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Door een wending in het leven ben ik me gaan interesseren voor voeding en wat het voor je kan betekenen. En dat bleek héél veel te zijn! Alle vragen, twijfels en onzekerheden over de hamvraag ‘wat is nou nog gezond’, hielden me dagelijks bezig. Dus ging ik op onderzoek uit. Aan de studie! Al die kennis bracht me rust en zekerheid. Vooral de zekerheid dat we middels leefstijl en voeding heel veel van onze gezondheid zelf kunnen bepalen.

Ik ging mijn vergaarde wijsheid aan de man brengen in mijn eigen praktijk, maar al doende liep ik tegen een groot probleem aan: niet iedereen is in de gelegenheid om zelf uren aan het fornuis te gaan staan om écht voedende maaltijden te maken. Sterker nog, onze maatschappij maakt het de werkende mens bijna onmogelijk om die rust nog te vinden. Ook bestaat er veel onzekerheid over het eigen kunnen in de keuken. Ten onrechte meestal, maar ik begreep al gauw waar de schoen wrong. Twee dagen lang een bouillon laten trekken, stoofpotten maken, voedende curries koken, groenten fermenteren, ovengerechten uitproberen en glutenvrije alternatieve bedenken voor het ontbijt: het blijkt voor velen heel moeilijk om hier creatief en vooral langdurig mee bezig te zijn.

En dat is hoe ‘The Broth Bar’ tot stand gekomen is. Vanuit ons prachtig monumentale pand in Wyck gaan we gezonde, voedzame én lekkere gerechten bereiden. We gaan het wiel niet opnieuw uitvinden hoor. We gaan ‘gewoon’ eten maken, maar dan wel uitsluitend met natuurlijke ingrediënten, die het liefst uit deze buurt komen. Geen sjoemel-eten dus.

Een échte bottenbouillon, veel (gefermenteerde) groenten en een gehaktbal van gras gevoerd vlees, geserveerd met een biologische aardappel. Misschien ook wel een stamppotje van zoete aardappel en pastinaak, maar dan wel een stamppot die gewoon lekker smaakt, met echte boter of olijfolie, Keltisch zeezout en andere kruiden, zonder neppe smaakmakers. Aangezien ik een groot fan ben van zoetigheden, zullen die ook ab-so-luut niet ontbreken! Wel zonder nepsuikers en gluten, maar daardoor nog eens extra lekker.

Want ja, wij zijn dol op lekker eten! Wat ons betreft moet voeding vooral goed smaken en écht voeden. We zullen trachten om iets te kunnen aanbieden aan iedereen die bij ons binnenkomt: van vleeseter tot vegan! We respecteren ieders voorkeuren of noodzaken en schotelen jullie maar al te graag goede gerechten voor. En daarom voelt het alsof we zijn aangekomen: arrivé!

Waarom dan bouillon als basis? Dat leggen we graag in ons volgende blog uit.

By | 2017-09-05T14:09:29+00:00 september 5th, 2017|Blog|0 Comments